Czynniki ryzyka samobójstwa, postawy wobec chorób psychicznych i stresory związane z praktyką wśród amerykańskich lekarzy weterynarii

Procedury – Między1 lipca a 20 października 2014 r. kwestionariusz internetowy został udostępniony za pośrednictwem Veterinary Information Network (VIN), VIN News Service, JAVMA News i wiadomości e-mail do amerykańskich lekarzy weterynarii wysłanych przez stowarzyszenie lekarzy weterynarii, departament rolnictwa lub zwierząt gospodarskich lub departament zdrowia każdego stanu (z wyjątkiem Maine) i Portoryko. Wyniki – Spośród11 627 respondentów, 3 628 (31%) stanowili mężczyźni. Modalna kategoria wiekowa wynosiła od 30 do 39 lat, a modalny zakres lat praktyki weterynaryjnej wynosił od 10 do 19 lat. 7 460 (64%) respondentów zajmowało się głównie leczeniem małych zwierząt, a 4 224 (36%) było właścicielami gabinetów. 1 077 (9%) respondentów cierpiało na poważne zaburzenia psychiczne. Od czasu ukończenia szkoły weterynaryjnej 3 655 (31%) respondentów doświadczyło epizodów depresyjnych, 1 952 (17%) doświadczyło myśli samobójczych, a 157 (1%) próbowało popełnić samobójstwo. Obecnie 2 228 (19%) respondentów było leczonych z powodu zaburzeń psychicznych. Tylko 3 250 z 10 220 (32%) respondentów w pewnym stopniu lub zdecydowanie zgodziło się ze stwierdzeniem, że ludzie są przychylnie nastawieni do osób z chorobami psychicznymi. Najczęściej zgłaszanym stresorem związanym z praktyką były wymagania praktyki. Wnioski i znaczenie kliniczne –w tym badaniu około 1 na 11 lekarzy weterynarii doświadczyło poważnego cierpienia psychicznego, a 1 na 6 doświadczył myśli samobójczych od czasu ukończenia szkoły weterynaryjnej. Wdrożenie środków mających na celu pomoc weterynarzom w radzeniu sobie ze stresorami związanymi z praktyką i zmniejszenie barier napotykanych przez weterynarzy w poszukiwaniu leczenia zdrowia psychicznego może zmniejszyć ryzyko samobójstwa wśród weterynarzy. Przeczytaj więcej TUTAJ.