Longitudinale studie van studenten diergeneeskunde en dierenartsen: Gezins- en genderkwesties na 20 jaar

Procedure Vragenlijsten werden ingevuld door 134 van de 137 dierenartsen die 15 jaar geleden afstudeerden en die in hun eerste en laatste jaar als student waren ondervraagd, en 1, 5, 10 en 15 jaar na hun afstuderen. Er werden vergelijkingen gemaakt met officiële statistieken, informatie uit eerdere onderzoeken in dit longitudinale onderzoek en gegevens uit een eerder gepubliceerd nationaal onderzoek. Resultaten 15 jaar na hun afstuderen was 82% getrouwd of had een vergelijkbare langdurige relatie, waarvan 23% met een andere dierenarts. Dertien procent van degenen die getrouwd waren geweest, waren nu gescheiden of gescheiden, en 50% van hen was hertrouwd, een vergelijkbaar percentage met officiële statistieken voor Australiërs van vergelijkbare leeftijd. Ongeveer 20% van zowel mannen als vrouwen deed geen veterinair werk, maar meer mannen (68%) dan vrouwen (37%) deden voltijds veterinair werk. De meesten die diergeneeskundig werk deden, werkten in een privépraktijk en daarvan vertegenwoordigden kleine dieren 76% van het werk van de mannen en 88% van het werk van de vrouwen. Vrouwtjes in privépraktijken waren vaker in loondienst, vooral als ze parttime werkten, maar degenen die fulltime werkten waren net zo vaak praktijkeigenaar als mannen. Over het algemeen verdienden mannen meer dan vrouwen. Conclusie 15 jaar na het afstuderen zijn de percentages mannen en vrouwen die enig veterinair werk doen vergelijkbaar, hoewel mannen vaker voltijds werken dan vrouwen. Mannetjes en vrouwtjes in een fulltime privépraktijk zijn even vaak praktijkeigenaar, maar vrouwelijke eigenaren en vrouwelijke werknemers verdienen minder dan vergelijkbare mannetjes. Mannen en vrouwen hebben een vergelijkbare houding ten opzichte van het volgen van een veterinaire opleiding.

Lees HIER meer .